Avval o‘rganing: Yerning shakli va harakatlari
Atmosfera — Yerning havo qobig‘i. U Quyosh nurini o‘tkazadi, issiqlikni ushlab turadi, hayotni xavfli ultrabinafsha nurlardan va meteoritlardan himoya qiladi, ob-havo va iqlimni hosil qiladi. Atmosferasiz Yer yuzasida kunduzi qattiq issiq, kechasi qattiq sovuq bo‘lar edi. Imtihonda harorat, bosim va namlik bo‘yicha hisob masalalari, shamollar turlari va siklon-antisiklon farqi ko‘p so‘raladi.
Azot ≈ 78%, kislorod ≈ 21%, argon ≈ 0,9%, karbonat angidrid ≈ 0,04%; o‘zgaruvchan qismi — suv bug‘i va chang
Azot va kislorod nisbati deyarli o‘zgarmaydi, suv bug‘i esa joy va vaqtga qarab 0 dan bir necha foizgacha o‘zgaradi. Karbonat angidrid oz bo‘lsa ham juda muhim: u o‘simliklar uchun oziq va issiqlikni ushlab turuvchi (issiqxona) gaz. Chang zarralari esa bug‘ kondensatsiyalanadigan "yadro" vazifasini bajaradi.
Qatlamlar (pastdan yuqoriga):
Troposferaning qalinligi ekvatorda katta, chunki u yerda havo kuchli isib, yuqoriga ko‘tariladi.
Quyosh nurlari atmosferadan o‘tib, asosan yer yuzasini isitadi; havo esa yer yuzasidan isiydi. Shuning uchun troposferada balandlashgan sari harorat pasayadi.
Har 1 km ko‘tarilganda ≈ 6 °C sovuydi (100 m da ≈ 0,6 °C)
Yer yuzasining isishi Quyosh nurlarining tushish burchagiga bog‘liq: nur tik tushsa, kichik yuzaga ko‘p energiya to‘g‘ri keladi. Shuning uchun ekvatordan qutblarga harorat pasayadi. Yuzaning qaytarish qobiliyati — albedo: yangi qor nurning katta qismini qaytaradi, qora tuproq va o‘rmon esa ko‘p yutadi.
Kun davomida eng yuqori harorat tushdan keyin (taxminan soat 14–15 da), eng pasti — Quyosh chiqishidan oldin bo‘ladi. Yillik eng issiq oy Shimoliy yarimsharda quruqlikda odatda iyul, eng sovuq — yanvar.
Amplituda = eng yuqori harorat − eng past harorat
Kontinental hududlarda (O‘rta Osiyo) amplituda katta, okean bo‘yida kichik, chunki suv sekin isiydi va sekin soviydi. Xaritada bir xil haroratli nuqtalarni tutashtiruvchi chiziq — izoterma.
Tog‘ etagida (500 m) +26 °C. 3500 m balandlikdagi cho‘qqida harorat qancha?
Sutka davomida o‘lchangan haroratlar: +4, +9, +17, +10 °C. O‘rtacha sutkalik harorat va amplitudani toping.
Havo og‘irlikka ega va yer yuzasiga bosim beradi. Normal bosim — dengiz sathida, 45° kenglikda, 0 °C haroratda 760 mm sim. ust. (≈ 1013 gPa). Bosim barometr bilan o‘lchanadi. Balandlashganda ustimizdagi havo qatlami yupqalashadi va bosim kamayadi:
Pastki qatlamda har ≈ 10,5 m ko‘tarilganda bosim 1 mm sim. ust. ga kamayadi
Isigan havo kengayib, yengillashadi va ko‘tariladi — yer yuzida past bosim hosil bo‘ladi; sovuq havo zichlashib cho‘kadi — yuqori bosim. Xaritada bir xil bosimli nuqtalar izobaralar bilan tutashtiriladi.
Yer yuzida bosim mintaqalari navbatlashadi: ekvatorda past bosim, taxminan 30° kengliklarda (tropiklar atrofida) yuqori bosim, mo‘tadil kengliklarda (taxminan 60° atrofida) past bosim, qutblarda yuqori bosim.
Tog‘ etagida bosim 750 mm, cho‘qqida 690 mm. Tog‘ning nisbiy balandligi qancha?
Shamol — havoning yuqori bosimli joydan past bosimli joyga gorizontal harakati. Bosim farqi qancha katta bo‘lsa, shamol shuncha kuchli. Yerning aylanishi tufayli Koriolis kuchi shamollarni Shimoliy yarimsharda o‘ngga, Janubiy yarimsharda chapga og‘diradi.
Nisbiy namlik = absolyut namlik / to‘yingan bug‘ miqdori · 100%
Iliq havo ko‘proq bug‘ sig‘dira oladi: +20 °C da 1 m³ havo taxminan 17 g bug‘ tutadi, 0 °C da esa taxminan 5 g. Havo isisa, to‘yinish miqdori ortadi va nisbiy namlik kamayadi. Havo sovib, nisbiy namlik 100% ga yetsa — kondensatsiya boshlanadi: bulut, tuman, shudring, qirov hosil bo‘ladi. Yog‘in — bulutdan tushuvchi suv: yomg‘ir, qor, do‘l.
Yog‘in ko‘p bo‘ladigan joylar — havo ko‘tariladigan joylar: ekvator, tog‘larning shamolga qaragan yonbag‘irlari, siklonlar.
+20 °C da 1 m³ havo ko‘pi bilan taxminan 17 g bug‘ tutadi. Havodagi haqiqiy miqdor 8,5 g. Nisbiy namlik qancha?